Güneşin Okları
Güneşin karanlığa attığı bir ok gibiyim
Tanrı’nın verdiği cesaret var sözlerimde
Bir sözcükle
Zifirî karanlığın zırhını deler geçerim
Güneşin sonsuz aydınlığı
İşte ben, o aydınlığın ta kendisiyim
Herkesin korktuğu karanlığın en koyusunu
Bir çift sözümle yırtar, parçalar geçerim
Ne içimde ne dışımda karanlık barınabilir
Dedim ya; aydınlığın bizatihi kendisiyim
Dizeleriyle konuşan bir şairim ben
Bir dizeyle, karanlığı aydınlığa köle ederim.
