Halil Turhan, Kayseri’nin Özvatan ilçesinde doğdu.
Küçük bir Anadolu kasabasının sessiz sokaklarında, insanların yüzlerindeki derin hikâyeleri gözlemleyerek
büyüdü. Belki de bu yüzden, yazdıklarında her zaman içtenlik, samimiyet ve insan ruhuna dair o derin sezgi vardır.
Yazmaya, duygularını anlatacak başka bir yol kalmadığında başladı. Onun için kelimeler bir sığınak, bir dua, bir iç konuşmadır.
Yaşadıkları, hissettikleri, kaybettikleri ve sevdikleri… hepsi yazılarında bir iz bıraktı.
İlham kaynağı hep hayatın ta kendisi oldu. Bazen bir sessizlik, bazen bir vedanın ardından kalan gölge, bazen de
bir gülüşün sıcaklığı.
Halil Turhan, yazılarında insanın iç dünyasını, yalnızlığını, sevmenin ağırlığını ve affetmenin inceliğini
anlatır. Her satırı, kalbinin bir parçasıdır.
Onun için yazmak bir sanat değil; yaşamanın, anlamanın ve affetmenin bir biçimidir.
Bugüne kadar yayınlanmış eserleri arasında:
“Sevgili Kızım”,
“Cançiçeğim”,
“Bir Şiir, Bir Hikâye”
ve memleketine adadığı duygusal bir anlatı olan “Özvatan Efsanesi” bulunmaktadır.
Küçük bir Anadolu kasabasının sessiz sokaklarında, insanların yüzlerindeki derin hikâyeleri gözlemleyerek
büyüdü. Belki de bu yüzden, yazdıklarında her zaman içtenlik, samimiyet ve insan ruhuna dair o derin sezgi vardır.
Yazmaya, duygularını anlatacak başka bir yol kalmadığında başladı. Onun için kelimeler bir sığınak, bir dua, bir iç konuşmadır.
Yaşadıkları, hissettikleri, kaybettikleri ve sevdikleri… hepsi yazılarında bir iz bıraktı.
İlham kaynağı hep hayatın ta kendisi oldu. Bazen bir sessizlik, bazen bir vedanın ardından kalan gölge, bazen de
bir gülüşün sıcaklığı.
Halil Turhan, yazılarında insanın iç dünyasını, yalnızlığını, sevmenin ağırlığını ve affetmenin inceliğini
anlatır. Her satırı, kalbinin bir parçasıdır.
Onun için yazmak bir sanat değil; yaşamanın, anlamanın ve affetmenin bir biçimidir.
Bugüne kadar yayınlanmış eserleri arasında:
“Sevgili Kızım”,
“Cançiçeğim”,
“Bir Şiir, Bir Hikâye”
ve memleketine adadığı duygusal bir anlatı olan “Özvatan Efsanesi” bulunmaktadır.
