Belki de çağımızın en büyük yanılgılarından biri, yetişmeyi yaşamak sanmak. Hızlanıyoruz. Bir şey bitmeden diğerine geçiyor, henüz yaşanmamış ihtimallerin sonuçlarını düşünmeye başlıyoruz. Bir konuyu anlamadan sonuca varıyor, insanları dinlerken bile vereceğimiz cevabı zihnimizde hazırlıyoruz. Her şey açık. Her şey ulaşılabilir. Her şey bir sonraki şeye bağlı. Ama bütün bu hızın içinde, kendimize ne kadar yetişebiliyoruz? Ne zamandır hislerimizi anlamak yerine onları susturuyoruz? Ne zamandır ne kadar hızlı koştuğumuzu, neden koştuğumuzdan daha önemli sanıyoruz? Ve gerçekten her zaman koşmak mı gerekiyor? Belki de bazı yollar yürünerek de aşılabilir. Açık Sekmeler, hayatın dışarıdan bakıldığında yolunda göründüğü zamanlarda içimizde sessizce eksilen şeylere bakıyor. Söylenmeyenleri, ertelenenleri, yarım kalanları ve bütün gürültünün arasında duyulmayı bekleyen o tanıdık sesi arıyor. Bu kitap size hayatın nasıl yaşanması gerektiğini anlatmıyor. Belki bir cevap da vermiyor. Sadece çağın hızına yetişmeye çalışırken geride bıraktığımız bazı duyguların yanında duruyor. Çünkü bazen insanın ihtiyacı yeni bir cevap değildir. Bazen yalnızca bir yerde durup, kendi içinde ne olup bittiğine bakmaktır. Ve belki de bazı sekmeler, kapatılmak için değil; kendimizi yeniden duyabilmek için açık kalır. Çünkü bazen insanın ihtiyacı bir cevap değil, hissettiği şeyin yalnızca kendisine ait olmadığını bilmektir. |
