Bir gün çocuk, bir nehre sarılmak ister.
Ve bazen, cılız ağacın en ince dalı en derin kırılmayı yaşar.
Kalbin sustuğu yerde,
Nehir kurur…
Siyah ağacın gölgesine ölüme terk edilen, dilsiz bir çocuk…
Evrenin kurtuluşunu ve felaketini getirecek bir kaderle
doğan siyah ağacın çocuğu…
Dağa bakan gözleri ve dağın, göğsüne bıraktığı
onun adını çağıran ses…
Kan Karan?ili ile ?ilizlenen yeni yaşam…
Bu sadece bir çocuğun değil; Ak Kudu’nun hakikatinin,
Kara Tilki’nin adaletinin, Yaşlı Bilge’nin suskun
bilgeliğinin, Sonsuz Nehir’in eşsizliğinin ve Ebedi
Kürekçi’nin hikâyesidir.
“Ebedi Kürekçi Destanı” görünmeyen yasaların, eski
fısıltıların ve dokunulmaması gerekenin öyküsüdür.
Ve sen sayfaları çevirdikçe şunu fark edeceksin:
Bazı çocuklar, kaderi yenmez.
Sadece içine yürür.
Bazı şeyler, sen ne yaparsan yap,
olması gerektiği gibi olur…
